‘Verhalen van de polder’ op toepasselijke openluchtplek

Van Zuiderzee naar IJsselmeer

Omdat Barend zeeziek blijft zijn gaat hij aan het werk in de droog te maken polders. Wat een gezicht! De alen moeten er zó aan wennen dat zij op hun vertrouwde plekken met de kopjes boven drassig land naar adem happen. Barend werkt mee aan de ongelooflijke aanleg van het drainagestelsel in de Noordoostpolder en de proefboerderijen in Oostelijk Flevoland.

Werken en wortelen

Een verhaal van ‘water, arbeid en (maakbaarheids)idealen’, staat in de aankondiging van de voorstelling en dat klopt met de wetenswaardigheden die we te horen krijgen: levendige weergaven van het denken en doen uit de pionierstijd. Bijvoorbeeld de uitspraak “Een kloeke vrouw is meer waard dan een stuk touw”, die indertijd geregeld valt, aldus Borrias. De weken van de thuisblijvende pioniersvrouwen, overal in het land, zijn ook niet mals.

Verhalen voor Flevoland

Stichting Wende 2001 heeft tot doel “verhalen te vertellen die geworteld zijn in de geschiedenis van de polder: verhalen waarvan we vinden dat ze bewaard en opnieuw verteld moeten worden.”  In de voorstellingen wordt vaak een verband gelegd tussen de Nederlandse geschiedenis en Flevoland. Vertelacteur Borrias speelt ook in de voorstelling ‘Vrouwe Fortuna’ over de Tweede Wereldoorlog en de Noordoostpolder. Hij betrekt daaruit feiten die de voorstelling van zaterdag versterken.

Pionierskinderen

De voorstelling leidt tot lachende en instemmende reacties van het publiek. Aan het eind vraagt Borrias of er ook aanwezige pionierskinderen zijn.  Een zoon van een pionier uit Brabant en dochter van een pionier uit de Alblasserwaard reageren. De pioniersdochter licht meteen ook het initiatief ‘luisterpalen’ toe, waar zij met een groep aan werkt. Palen zoals de ons bekende scheeps- en vliegtuigwrakpalen, die door het gebruik van QR-codes verhalen vertellen over, toevallig …, de pioniersvrouwen. Naar verwachting zijn de luisterpalen volgend voorjaar te gebruiken.

“Tijdens voorstellingen komen dit soort nieuwe initiatieven regelmatig voorbij”, besluit de vertelacteur. “Maar nu breken we op, want dan houden we het droog tot het end”.